We waren natuurlijk weer te vroeg, maar hebben ons wel kunnen vermaken in de pub op het terrein. Lekker wijntje, frietjes met saté en gezelschap van een stel gasten die aan het jammen waren op de piano. Ze bleken de huis-band van de boot te zijn met een toepasselijke naam "Happy Hours"
Prachtige zonsondergang. Eén van de weinige plaatjes die we konden schieten omdat het al snel heel donker werd.
De haven van Europoort, jammer genoeg was het te koud om echt "aan dek" te gaan. Na onze spullen in de kajuit (daar moet je je niet te veel van voorstellen, echt superklein) te hebben gedropt zijn we de boot gaan inspecteren. Eerst even een drankje en daarna de shops in waar de heer en mevrouw Dior en Cacharel natuurlijk in de tas mee moesten. Kunnen we weer lekker ruiken. Even na 8 uur hebben we de voucher voor het avondeten gebruikt. Het was zoals altijd in buffet-vorm en ik moet zeggen, de Engelse keuken viel weer niet tegen. Na zo'n dag gaat dat er wel in. Het was niet zo heel druk, geen lange wachtrijen dus. Na het eten werd het op zee behoorlijk pittig en we konden ons maar met moeite staande houden. Dat viel tegen na de vorige keer. Maar gelukkig heeft de kapitein ons veilig door de woelige baren heen geloosd.
Hull of Kingston upon Hull wat de officiële naam is, is een havenstad die is gelegen op de noordoever van de rivier de Humber en aan beide zijden van de rivier de Hull die in de Humber uitmondt.
Standbeeld ter herinnering aan de Zuid-Afrikaanse en Eerste Wereldoorlog.
Rond half negen werden we afgezet bij het Railway station en de afspraak was dat we om 5 uur weer terug moesten zijn op de afgesproken plaats. Bijna 9 uur de tijd om Hull te verkennen. Eerst door wat achteraf straatjes lopen en oriënteren voor we ons plan konden trekken wat we allemaal zouden willen zien.
Het linkse verkeer was natuurlijk even wennen, zeker met oversteken. Het eerste shoppingcentre was Prospect, een gezellig aantal winkeltjes met natuurlijk een afdeling van Poundswinkel, dat is zo iets als the Dollarstore die je in Amerika veel ziet. Vervolgens via wat autenthieke straatjes naar het Princes Quay shoppingcenter, gebouwd boven één van de oude havens.
Hier konden we wel een paar uurtjes onszelf vermaken. Het was ook nog eens overal sales, dus dat was mooi meegenomen. Na een smoothie en een heerlijk broodje zijn we de binnenstad weer verder in gegaan. Het oude centrum leverde een aantal mooie historische plaatjes op.
Na al dat ouds wil ik toch ook wel weer wat nieuws en wel bij mijn favoriete Engelse warenhuis Marks & Spencer, niet zo'n heel grote maar genoeg om m'n boodschappenlijstje af te werken.
Wandelend richting de haven komen we door Trinity House Lane, behorend bij de Holy Trinity Church.We hadden geen plannen om naar binnen te gaan, maar we moesten dit mooie gebouw toch wel even vastleggen natuurlijk.
Hull heeft geen kathedraal, wat heel bijzonder is voor een Engelse stad, maar wel deze Holy Trinity Church.
Daarna met behulp van het plattegrondje en een behulpzame heer op weg naar the Deep, het grootste en spectaculairste zee-aquarium ter wereld.
We kwamen nog een standbeeld tegen wat gerenoveerd is door o.a. onze eigen Bram Peper, daar moesten wij een plaatje van maken. Het plakkaat is niet heel erg goed te lezen, maar dat mag de pret niet drukken.
Na wat bruggen kwamen we dan toch bij de haven, waar het aquarium was. Het is wel een heel bijzonder moderne vormgeving. Van binnen is het belangrijkste de educatie wat op een wel hele mooie manier is neergezet. The Deep heeft enorme bassins waar o.a. 40 haaien en 3500 vissen in worden gehouden. Van dit bezoek hadden we zeker geen spijt.
De tijd ging jammer genoeg weer veel te snel en het werd de hoogste tijd om richting centrum te gaan. We wilden eerst nog eten in de pub voor we weer met de bus mee moesten. Omdat we sneller waren dan we hadden gedacht zijn we ook nog bij de laatste aanwinst van Hull, open sinds september 2007, het St. Stephens. Een winkelcentrum met bekende ketens en dure winkeltjes.
Wat altijd leuk is, vinden wij, is een supermarkt en die was er ook. Eén van de grootste Tesco vestigingen van de UK. Leuk om doorheen te lopen. Omdat de bus twee minuten hier vandaan was konden we tot het laatste moment wachten om terug te gaan.
De terugreis is verder goed verlopen, althans ik heb niks gemerkt van een onstuimige zee. Cor wel maar gelukkig minder dan op de heenweg. We hebben het niet zo laat gemaakt want we waren best wel moe. We hadden wel een uur vertraging in de haven maar verder ging alles soepeltjes. De auto stond keurig en niet opengebroken op de parkeerplaats en binnen een paar uurtjes (met een stop voor even wat inkopen bij Ikea) waren we weer thuis.